Trikdis G17F 4G GSM / IP komunikator

4G (LTE) jest szybszy i bardziej przyszłościowy, ponieważ sieci 2G są stopniowo wyłączane. Do nowych instalacji zalecany jest 4G; 2G jest tańszy i może mieć przewagę tam, gdzie zasięg 4G jest słaby. Wiele modeli (FLEXi SP3, G16, CG17, G17F) dostępnych jest w obu wersjach.

Tradycyjnie przez linię telefoniczną (TIP/RING) – to uniwersalne rozwiązanie, dzięki któremu urządzenia komunikują się niezależnie od marki centrali. Trikdis posiada własne rozwiązanie, dzięki któremu centrale z listy wspieranych (i tylko one) można połączyć także bezpośrednio, cyfrowo, przez port szeregowy lub kabel danych – według naszej wiedzy nikt inny tego nie oferuje, a stoi za tym 10-15 lat doświadczenia.

Protegus 2 to 2. generacja aplikacji chmurowej Trikdis: obsługujesz system alarmowy z telefonu i otrzymujesz natychmiastowe powiadomienia. Polecamy ją do wszystkich obecnych urządzeń Trikdis korzystających z internetu. Aplikacja użytkownika jest bezpłatna; płatna część, rozliczana na podstawie liczby klientów, przeznaczona jest dla stacji monitorowania, instalatorów i firm.

Sprawdź kartę produktu dowolnego komunikatora z bezpośrednim podłączeniem – np. E16, G16, GT, GT+, GET: jeśli model Twojej centrali znajduje się na liście wspieranych central, zdecydowanie polecamy ten typ. W każdym innym przypadku wybierz wersję z linią telefoniczną (TIP/RING). Rodzaj komunikacji (4G / Ethernet) dobierz według warunków na miejscu instalacji.

Tak, za pomocą oprogramowania konfiguracyjnego TrikdisConfig (przez USB lub zdalnie). Najnowszy firmware zalecany jest dla najlepszej kompatybilności i bezpieczeństwa.

Dzięki transmiterowi pożarowemu G17F każdą centralę lub jednostkę sygnalizacji pożaru można rozszerzyć o transmisję zdarzeń przez sieć komórkową: w przypadku alarmu pożarowego zdarzenie jest przekazywane do skonfigurowanych miejsc docelowych — np. straży pożarnej lub stacji monitorowania — a właściciel jest również powiadamiany w aplikacji Protegus 2. Obsługuje dwa równoległe kanały komunikacji, każdy z własnym kanałem zapasowym.

Tam, gdzie system sygnalizacji pożaru wymaga certyfikowanej transmisji zgodnej z normą, potrzebne jest urządzenie certyfikowane EN54: takie jak Trikdis FireCom, który komunikuje się przez Ethernet i/lub sieć mobilną 4G z dwiema kartami SIM i spełnia najsurowsze europejskie wymagania bezpieczeństwa pożarowego.

Tak: Protegus 2 można wypróbować na żywym systemie demonstracyjnym, bez instalacji i zakupu — zarówno z przeglądarki, jak i z aplikacji mobilnej. Dzięki temu z wyprzedzeniem zobaczysz, jak wygląda uzbrajanie, powiadomienia i stan systemu na działającym systemie alarmowym.

Nie ma samodzielnego transmitera Trikdis komunikującego się wyłącznie przez Wi-Fi, ale transmitery z kartą SIM można rozszerzyć o moduł Wi-Fi W485. Istnieje też, dla centrali alarmowej FLEXi SP3, wersja czysto Wi-Fi oraz wersja Wi-Fi + SIM 4G.

Obecnie przekierowywanie SMS obsługują FLEXi SP3, CG17 oraz GV17; w pozostałych urządzeniach ta funkcja nie jest jeszcze dostępna.

Protegus 2 zazwyczaj przechowuje listę zdarzeń przez maksymalnie dwa miesiące; przy dużej liczbie zdarzeń okres ten może skrócić się nawet do jednego miesiąca.

Obciążalność wyjścia zasilania AUX centrali alarmowej Paradox SP4000 jest ograniczona. W niektórych przypadkach — zarówno przy użyciu dedykowanego, jak i uniwersalnego komunikatora TRIKDIS — pobór prądu komunikatora może stanowić zbyt duże obciążenie dla wyjścia AUX. W efekcie komunikator może stać się niestabilny, restartować się lub w ogóle nie działać poprawnie.

Z doświadczenia wynika, że problem najczęściej rozwiązuje się, zasilając komunikator TRIKDIS nie z wyjścia AUX, lecz bezpośrednio z zacisków akumulatora (+/-) centrali alarmowej. Zapewnia to stabilne zasilanie i eliminuje problemy z restartowaniem się lub działaniem.

Uwaga: Przed zmianą okablowania zawsze należy sprawdzić, czy system spełnia wymagania producenta i czy całkowite obciążenie zasilacza nie przekracza dopuszczalnej wartości.

Komunikator Trikdis odczytuje kody z centrali podczas uruchamiania, więc zna tylko te, które istniały w tym momencie. Jeśli w centrali Paradox zmieniono kody, urządzenie Trikdis należy uruchomić ponownie — na przykład odłączając i ponownie podłączając listwę zaciskową.

Po ponownym uruchomieniu urządzenie odczytuje aktualne kody i nowy kod działa również w aplikacji.

Dla urządzeń Paradox nie: własne narzędzia Paradox, np. Babyware, IP150, IP180, działają także przy zablokowanym porcie szeregowym. Odblokowanie portu jest potrzebne tylko przy podłączaniu urządzenia innego producenta — na przykład komunikatora Trikdis.

Tak. Na magistrali danych DSC urządzenie Trikdis pełni głównie pasywną, nasłuchującą rolę. Jeśli na magistrali komunikuje się wiele innych urządzeń — zwykle manipulatory i moduły rozszerzeń — może się zdarzyć, że Trikdis „nie dojdzie do głosu”: nie odczyta danych systemu ani nie wyśle polecenia sterującego (np. uzbrojenia partycji).

Problem nie występuje w każdej instalacji, ale powyżej 3–4 manipulatorów lub modułów jego prawdopodobieństwo rośnie — warto to uwzględnić podczas wizji lokalnej.

W takich przypadkach zalecamy wariant uniwersalny podłączany do linii telefonicznej (TIP/RING): E16T lub G16T. W GT, GT+ i GET tryb połączenia można przełączyć w samym urządzeniu, dlatego w miarę możliwości polecamy je do takich instalacji.

Centrale alarmowe przez dziesięciolecia zgłaszały zdarzenia do stacji monitorowania przez stacjonarną sieć telefoniczną: wbudowany w centralę dialer telefoniczny „dzwonił” w standardowym formacie — zwykle Contact ID (CID). Stało się to na tyle powszechnym standardem, że złącze TIP/RING do dziś ma niemal każda centrala każdego producenta, także te najnowsze.

Stacjonarna linia telefoniczna zanika, ale złącze zyskało nowe życie: współczesny komunikator (np. Trikdis E16T lub G16T), podłączony do zacisków TIP/RING, „pokazuje” centrali linię telefoniczną — podaje napięcie linii i sygnał zgłoszenia. Centrala myśli, że dzwoni do stacji monitorowania; połączenie odbiera w rzeczywistości komunikator, dekoduje komunikat Contact ID i przekazuje zdarzenie przez internet lub sieć komórkową do stacji oraz do aplikacji Protegus 2.

Wielką zaletą tego rozwiązania jest niezależność od marki: działa praktycznie z każdą — nawet kilkudziesięcioletnią — centralą wyposażoną w dialer telefoniczny, bez bezpośredniej integracji magistralowej czy szeregowej. Dlatego ten typ urządzenia nazywamy komunikatorem uniwersalnym.

Regularnie powracający błąd: podczas montażu chcesz utworzyć system w aplikacji Protegus 2, ale pojawia się komunikat, że urządzenie jest offline. Wtedy najlepiej najpierw wykluczyć kartę SIM i transmisję danych — to kilka minut z telefonem.

Sprawdzenie karty SIM telefonem

1. Wyjmij kartę SIM z urządzenia i włóż ją do telefonu.
2. Wyłącz wszystkie inne źródła połączenia internetowego, aby badaną kartę można było przetestować bez zakłóceń: Wi-Fi, w telefonie z dwiema kartami także drugą kartę SIM lub cokolwiek innego — wtedy ruch na pewno idzie przez sprawdzaną kartę.
3. Włącz transmisję danych.
4. Otwórz w przeglądarce stronę, na przykład portal informacyjny, a potem otwórz również artykuł. Jeśli artykuł też się załaduje, transmisja danych na karcie działa. (Wcześniej otwarta strona główna może pochodzić z pamięci telefonu — dlatego trzeba otworzyć artykuł.)
   Jeśli internetu nie ma, sprawdź przyczynę: błędne lub brakujące APN, brak taryfy na karcie, wyczerpany lub przedawniony limit danych itd. Gdy to jest załatwione i połączenie naprawdę działa, przejdź do kroku 5.
5. W ustawieniach telefonu sprawdź, jakie APN należy do tej karty SIM, i zapisz je.
6. Zalecenie: wyłącz na karcie żądanie kodu PIN. PIN można oczywiście stosować i pod kątem bezpieczeństwa daje dodatkową ochronę, ale w takich urządzeniach zwykle go nie zalecamy i do działania nie jest potrzebny.

Powrót do urządzenia

7. Wyjmij kartę SIM z telefonu i włóż ją ponownie do urządzenia Trikdis.
8. Programem TrikdisConfig wejdź w programowanie urządzenia i wpisz zapisane APN w ustawieniu APN.
9. Zapisz zmiany w urządzeniu i sprawdź, czy połączenie zostało przywrócone — czyli czy urządzenie jest online w Protegus 2.

Jeśli w telefonie działa, a w urządzeniu nie

Niemal na pewno problemem jest PIN albo APN. Jeśli urządzenie widzi sieć, ale połączenie z serwerem się nie tworzy, sprawdź najpierw APN — puste lub błędnie wpisane APN to typowa przyczyna.

Jeśli urządzenie odbiera kilka sieci i przełącza się między nimi, warto ustawić preferowanego operatora. Zobacz: Preferowany operator – kody MCC i MNC (Europa).