Często zadawane pytania

Zadaniem centrali alarmowej jest sterowanie i kontrola całego systemu alarmowego. To do niej trafiają sygnały z różnych czujników i stąd wychodzą też sygnały alarmowe (np. do syreny). Zwykle umieszczana jest w metalowej obudowie razem z zasilaczem (transformatorem) i akumulatorem.
Zwykle jest to klawiatura umieszczona przy wejściu, umożliwiająca uzbrojenie i rozbrojenie systemu alarmowego oraz informująca o bieżącym stanie systemu.
Mamy nadzieję, że nie. Zasadniczo sam telefon powinien być chroniony hasłem, wzorem lub odciskiem palca. Dodatkowo hasło można ustawić zarówno przy logowaniu do aplikacji Protegus 2, jak i przy zdalnym sterowaniu. Przynajmniej jeden z tych trzech poziomów powinien być aktywny, ale przy dwóch lub trzech zadanie osoby niepowołanej będzie naprawdę trudne!

4G (LTE) jest szybszy i bardziej przyszłościowy, ponieważ sieci 2G są stopniowo wyłączane. Do nowych instalacji zalecany jest 4G; 2G jest tańszy i może mieć przewagę tam, gdzie zasięg 4G jest słaby. Wiele modeli (FLEXi SP3, G16, CG17, G17F) dostępnych jest w obu wersjach.

Tradycyjnie przez linię telefoniczną (TIP/RING) – to uniwersalne rozwiązanie, dzięki któremu urządzenia komunikują się niezależnie od marki centrali. Trikdis posiada własne rozwiązanie, dzięki któremu centrale z listy wspieranych (i tylko one) można połączyć także bezpośrednio, cyfrowo, przez port szeregowy lub kabel danych – według naszej wiedzy nikt inny tego nie oferuje, a stoi za tym 10-15 lat doświadczenia.

Protegus 2 to 2. generacja aplikacji chmurowej Trikdis: obsługujesz system alarmowy z telefonu i otrzymujesz natychmiastowe powiadomienia. Polecamy ją do wszystkich obecnych urządzeń Trikdis korzystających z internetu. Aplikacja użytkownika jest bezpłatna; płatna część, rozliczana na podstawie liczby klientów, przeznaczona jest dla stacji monitorowania, instalatorów i firm.

Sprawdź kartę produktu dowolnego komunikatora z bezpośrednim podłączeniem – np. E16, G16, GT, GT+, GET: jeśli model Twojej centrali znajduje się na liście wspieranych central, zdecydowanie polecamy ten typ. W każdym innym przypadku wybierz wersję z linią telefoniczną (TIP/RING). Rodzaj komunikacji (4G / Ethernet) dobierz według warunków na miejscu instalacji.

Tak: E16/E16T oraz FLEXi SP3 są w pełni ethernetowe, ale istnieją też wersje dwutorowe (redundantne), łączone z kartą SIM: np. GET oraz odpowiednia wersja FLEXi SP3. Ethernet zapewnia stabilny kanał transmisji danych bez limitu do sygnalizacji alarmu.

Dwa równoległe kanały komunikacyjne (np. Ethernet + 4G): jeśli jeden zawiedzie, drugi automatycznie przejmuje sygnalizację. Daje to najwyższą niezawodność, jaką może wymagać także norma (wyższy stopień Grade). Takie są GET oraz FLEXi SP3. Istnieje też moduł rozszerzający do istniejących komunikatorów, w wersji WiFi (W485) i Ethernet (E485).

Komunikator radiowy (T16U UHF / T16V VHF) sygnalizuje na własnej częstotliwości radiowej do dedykowanej stacji odbiorczej – sprawdza się tam, gdzie nie ma niezawodnej sieci komórkowej lub internetu. Komunikatory GSM/IP sygnalizują przez sieć komórkową lub internet do stacji monitorowania lub do aplikacji Protegus.

Tak, za pomocą oprogramowania konfiguracyjnego TrikdisConfig (przez USB lub zdalnie). Najnowszy firmware zalecany jest dla najlepszej kompatybilności i bezpieczeństwa.

Za pomocą GV17 GATOR możesz otwierać i zamykać zmotoryzowaną bramę, bramę garażową, szlaban lub furtkę z zamkiem magnetycznym z poziomu bezpłatnej aplikacji Protegus 2 — z możliwością obsługi do 1000 użytkowników i odwoływalnymi uprawnieniami — lub tradycyjnym połączeniem telefonicznym.

Tak. Przy sterowaniu połączeniowym GV17 identyfikacja i otwarcie następują na podstawie numeru dzwoniącego, bez odbierania połączenia — dzięki temu połączenie jest bezpłatne. Można ustawić, aby otwierać mogły tylko numery z listy, albo dowolna osoba znająca numer; za pomocą czarnej listy można też blokować numery.

Tak. Zdarzenia GV17 są rejestrowane, dzięki czemu może być używany również jako prosty system kontroli dostępu; do bezprzewodowej kontroli dostępu elastyczne rozwiązanie zapewnia akcesorium GATOR RF-LoRa. Rejestracja czasu pracy to osobna funkcja, działająca inaczej — szczegóły znajdziesz w naszej bazie wiedzy.

Dzięki transmiterowi pożarowemu G17F każdą centralę lub jednostkę sygnalizacji pożaru można rozszerzyć o transmisję zdarzeń przez sieć komórkową: w przypadku alarmu pożarowego zdarzenie jest przekazywane do skonfigurowanych miejsc docelowych — np. straży pożarnej lub stacji monitorowania — a właściciel jest również powiadamiany w aplikacji Protegus 2. Obsługuje dwa równoległe kanały komunikacji, każdy z własnym kanałem zapasowym.

Tam, gdzie system sygnalizacji pożaru wymaga certyfikowanej transmisji zgodnej z normą, potrzebne jest urządzenie certyfikowane EN54: takie jak Trikdis FireCom, który komunikuje się przez Ethernet i/lub sieć mobilną 4G z dwiema kartami SIM i spełnia najsurowsze europejskie wymagania bezpieczeństwa pożarowego.

Możesz wybrać spośród trzech klawiatur: SK-LED Button (wyświetlacz LED + fizyczne przyciski, poziom podstawowy), SK-LCD Button (wyświetlacz LCD + fizyczne przyciski) oraz FLEXi LCD (dotykowa, niebieski LCD, pełne menu, 8 partycji). Dotykowa klawiatura FLEXi LED jest wycofywana z oferty i dostępna już tylko w ograniczonym zapasie (1 sztuka).

Klawiatura LED zapewnia podstawowe funkcje (uzbrajanie, sygnalizacja usterek, pomijanie stref, pamięć alarmów) za pomocą sygnałów świetlnych i fizycznych przycisków — prosta, przystępna cenowo i zwykle obsługuje maksymalnie 2 partycje. Klawiatura LCD pokazuje na wyświetlaczu tekstowym stan systemu, strefy, usterki, a nawet temperaturę i wiele partycji — wygodniejsza w codziennym użytkowaniu i podglądzie.

Tak: Protegus 2 można wypróbować na żywym systemie demonstracyjnym, bez instalacji i zakupu — zarówno z przeglądarki, jak i z aplikacji mobilnej. Dzięki temu z wyprzedzeniem zobaczysz, jak wygląda uzbrajanie, powiadomienia i stan systemu na działającym systemie alarmowym.

Nie ma samodzielnego transmitera Trikdis komunikującego się wyłącznie przez Wi-Fi, ale transmitery z kartą SIM można rozszerzyć o moduł Wi-Fi W485. Istnieje też, dla centrali alarmowej FLEXi SP3, wersja czysto Wi-Fi oraz wersja Wi-Fi + SIM 4G.

Obecnie przekierowywanie SMS obsługują FLEXi SP3, CG17 oraz GV17; w pozostałych urządzeniach ta funkcja nie jest jeszcze dostępna.

Protegus 2 zazwyczaj przechowuje listę zdarzeń przez maksymalnie dwa miesiące; przy dużej liczbie zdarzeń okres ten może skrócić się nawet do jednego miesiąca.

Obciążalność wyjścia zasilania AUX centrali alarmowej Paradox SP4000 jest ograniczona. W niektórych przypadkach — zarówno przy użyciu dedykowanego, jak i uniwersalnego komunikatora TRIKDIS — pobór prądu komunikatora może stanowić zbyt duże obciążenie dla wyjścia AUX. W efekcie komunikator może stać się niestabilny, restartować się lub w ogóle nie działać poprawnie.

Z doświadczenia wynika, że problem najczęściej rozwiązuje się, zasilając komunikator TRIKDIS nie z wyjścia AUX, lecz bezpośrednio z zacisków akumulatora (+/-) centrali alarmowej. Zapewnia to stabilne zasilanie i eliminuje problemy z restartowaniem się lub działaniem.

Uwaga: Przed zmianą okablowania zawsze należy sprawdzić, czy system spełnia wymagania producenta i czy całkowite obciążenie zasilacza nie przekracza dopuszczalnej wartości.

Komunikator Trikdis odczytuje kody z centrali podczas uruchamiania, więc zna tylko te, które istniały w tym momencie. Jeśli w centrali Paradox zmieniono kody, urządzenie Trikdis należy uruchomić ponownie — na przykład odłączając i ponownie podłączając listwę zaciskową.

Po ponownym uruchomieniu urządzenie odczytuje aktualne kody i nowy kod działa również w aplikacji.

Dla urządzeń Paradox nie: własne narzędzia Paradox, np. Babyware, IP150, IP180, działają także przy zablokowanym porcie szeregowym. Odblokowanie portu jest potrzebne tylko przy podłączaniu urządzenia innego producenta — na przykład komunikatora Trikdis.

Tak. Na magistrali danych DSC urządzenie Trikdis pełni głównie pasywną, nasłuchującą rolę. Jeśli na magistrali komunikuje się wiele innych urządzeń — zwykle manipulatory i moduły rozszerzeń — może się zdarzyć, że Trikdis „nie dojdzie do głosu”: nie odczyta danych systemu ani nie wyśle polecenia sterującego (np. uzbrojenia partycji).

Problem nie występuje w każdej instalacji, ale powyżej 3–4 manipulatorów lub modułów jego prawdopodobieństwo rośnie — warto to uwzględnić podczas wizji lokalnej.

W takich przypadkach zalecamy wariant uniwersalny podłączany do linii telefonicznej (TIP/RING): E16T lub G16T. W GT, GT+ i GET tryb połączenia można przełączyć w samym urządzeniu, dlatego w miarę możliwości polecamy je do takich instalacji.

Centrale alarmowe przez dziesięciolecia zgłaszały zdarzenia do stacji monitorowania przez stacjonarną sieć telefoniczną: wbudowany w centralę dialer telefoniczny „dzwonił” w standardowym formacie — zwykle Contact ID (CID). Stało się to na tyle powszechnym standardem, że złącze TIP/RING do dziś ma niemal każda centrala każdego producenta, także te najnowsze.

Stacjonarna linia telefoniczna zanika, ale złącze zyskało nowe życie: współczesny komunikator (np. Trikdis E16T lub G16T), podłączony do zacisków TIP/RING, „pokazuje” centrali linię telefoniczną — podaje napięcie linii i sygnał zgłoszenia. Centrala myśli, że dzwoni do stacji monitorowania; połączenie odbiera w rzeczywistości komunikator, dekoduje komunikat Contact ID i przekazuje zdarzenie przez internet lub sieć komórkową do stacji oraz do aplikacji Protegus 2.

Wielką zaletą tego rozwiązania jest niezależność od marki: działa praktycznie z każdą — nawet kilkudziesięcioletnią — centralą wyposażoną w dialer telefoniczny, bez bezpośredniej integracji magistralowej czy szeregowej. Dlatego ten typ urządzenia nazywamy komunikatorem uniwersalnym.

Wyjmij kartę, włóż ją do telefonu, wyłącz wszystkie inne źródła internetu i otwórz artykuł na portalu informacyjnym. Jeśli się wczyta, karta ma dane — zapisz APN i wyłącz pytanie o PIN.

Regularnie powracający błąd: podczas montażu chcesz utworzyć system w aplikacji Protegus 2, ale pojawia się komunikat, że urządzenie jest offline. Wtedy najlepiej najpierw wykluczyć kartę SIM i transmisję danych — to kilka minut z telefonem.

Sprawdzenie karty SIM telefonem

  1. Wyjmij kartę SIM z urządzenia i włóż ją do telefonu.
  2. Wyłącz wszystkie inne źródła połączenia internetowego, aby badaną kartę można było przetestować bez zakłóceń: Wi-Fi, w telefonie z dwiema kartami także drugą kartę SIM lub cokolwiek innego — wtedy ruch na pewno idzie przez sprawdzaną kartę.
  3. Włącz transmisję danych.
  4. Otwórz w przeglądarce stronę, na przykład portal informacyjny, a potem otwórz również artykuł. Jeśli artykuł też się załaduje, transmisja danych na karcie działa. (Wcześniej otwarta strona główna może pochodzić z pamięci telefonu — dlatego trzeba otworzyć artykuł.)
    Jeśli internetu nie ma, sprawdź przyczynę: błędne lub brakujące APN, brak taryfy na karcie, wyczerpany lub przedawniony limit danych itd. Gdy to jest załatwione i połączenie naprawdę działa, przejdź do kroku 5.
  5. W ustawieniach telefonu sprawdź, jakie APN należy do tej karty SIM, i zapisz je.
  6. Zalecenie: wyłącz na karcie żądanie kodu PIN. PIN można oczywiście stosować i pod kątem bezpieczeństwa daje dodatkową ochronę, ale w takich urządzeniach zwykle go nie zalecamy i do działania nie jest potrzebny.

Powrót do urządzenia

  1. Wyjmij kartę SIM z telefonu i włóż ją ponownie do urządzenia Trikdis.
  2. Programem TrikdisConfig wejdź w programowanie urządzenia i wpisz zapisane APN w ustawieniu APN.
  3. Zapisz zmiany w urządzeniu i sprawdź, czy połączenie zostało przywrócone — czyli czy urządzenie jest online w Protegus 2.

Jeśli w telefonie działa, a w urządzeniu nie

Niemal na pewno problemem jest PIN albo APN. Jeśli urządzenie widzi sieć, ale połączenie z serwerem się nie tworzy, sprawdź najpierw APN — puste lub błędnie wpisane APN to typowa przyczyna.

Jeśli urządzenie odbiera kilka sieci i przełącza się między nimi, warto ustawić preferowanego operatora. Zobacz: Preferowany operator – kody MCC i MNC (Europa).

Umieść komunikator w osobnej, odizolowanej sieci lub VLAN bez dostępu do wewnętrznej sieci LAN. Lokalne reguły zapory i filtrowania nie zablokują wtedy połączenia wychodzącego, a urządzenie alarmowe nie widzi komputerów w sieci wewnętrznej. Przekierowanie portów przychodzących nie jest potrzebne — wystarczy wychodzący dostęp do internetu.

Objaw: urządzenie podłączone przez Ethernet — E16, E16T, GET lub FLEXi SP3 — jest w sieci i otrzymuje adres IP, ale połączenie z Protegus 2 lub ze stacją monitorowania nie zostaje nawiązane.

Dlaczego: w większości przypadków winne nie jest urządzenie, tylko sieć lokalna, która nie wypuszcza go na zewnątrz. W sieciach firmowych i instytucjonalnych powoduje to reguła zapory, filtr treści, proxy, filtrowanie adresów MAC albo restrykcyjna polityka VLAN. Z naszego doświadczenia zdarza się to niemal wyłącznie w zamkniętych sieciach firmowych — tam jednak spotkaliśmy się z tym już kilkakrotnie.

Zalecane rozwiązanie: umieść komunikator w osobnej, odizolowanej sieci lub VLAN bez dostępu do wewnętrznej sieci LAN. Załatwia to dwie sprawy naraz:

  • reguły sieci wewnętrznej nie ingerują w ruch wychodzący komunikatora;
  • jest to też właściwe rozwiązanie pod względem bezpieczeństwa: urządzenie alarmowe nie widzi komputerów wewnętrznych, a ewentualna infekcja sieci wewnętrznej do niego nie dotrze.

Czego urządzenie potrzebuje:

  • wychodzącego dostępu do internetu, bez filtrowania;
  • DHCP, a przy stałym adresie IP — poprawnej bramy (gateway) i DNS;
  • przekierowanie portów przychodzących nie jest potrzebne — to komunikator sam nawiązuje połączenie na zewnątrz.

Jeśli osobna sieć VLAN nie wchodzi w grę: na zaporze wyłącz adres IP urządzenia z filtrowania treści i z proxy oraz zezwól na jego ruch wychodzący bez ograniczeń.

Pamiętaj: komunikator ma dwa oddzielne połączenia — jedno w stronę centrali alarmowej (magistrala lub TIP/RING), drugie na zewnątrz (Ethernet lub SIM). Ta usterka dotyczy strony zewnętrznej; komunikacja z centralą może przy tym działać.

Przy starym oprogramowaniu: pobierz najnowszy firmware z zakładki Do pobrania na stronie produktu, zmień nazwę pliku na rf-lora.fw, a następnie — trzymając wciśnięty przycisk — podłącz urządzenie przez USB i na wyświetlonym dysku zastąp stary plik rf-lora.fw. Przy nowszym oprogramowaniu aktualizację wykonuje się programem TrikdisConfig: Przeglądaj, potem Wyślij.

Oprogramowanie układowe RF-LORA można zaktualizować na dwa sposoby, zależnie od tego, jaki firmware jest obecnie w urządzeniu.

Przy starym oprogramowaniu (metoda dysku USB)

  1. Pobierz najnowszy firmware z zakładki Do pobrania na stronie produktu RF-LORA i zmień nazwę pliku na rf-lora.fw.
  2. Zdejmij obudowę urządzenia, aby odsłonić złącze USB.
  3. Naciśnij i przytrzymaj przycisk na górze urządzenia, a następnie — nie puszczając go — podłącz urządzenie do komputera kablem USB.
  4. W komputerze pojawi się nowy dysk. Znajduje się na nim plik o tej samej nazwie co zmieniony plik firmware'u: rf-lora.fw.
  5. Usuń z dysku stary plik rf-lora.fw, a następnie skopiuj na dysk nowy, najnowszy plik firmware'u.

Przy nowszym oprogramowaniu (TrikdisConfig)

  1. Zdejmij obudowę urządzenia, aby odsłonić złącze USB, i podłącz urządzenie do komputera kablem USB.
  2. Uruchom oprogramowanie TrikdisConfig i wykonaj kroki dotyczące aktualizacji oprogramowania układowego.
  3. Przyciskiem Przeglądaj wybierz najnowszy plik firmware'u, a przyciskiem Wyślij rozpocznij aktualizację.
Należy pamiętać, że treść na tej stronie została przetłumaczona automatycznie, dlatego może zawierać błędy.
 
🇪🇺Oficjalna dystrybucja UEprosto od producenta
🛠️Wsparcie ekspertówtakże dla instalatorów
Gwarancja producentana wszystkie produkty
🚚Szybka wysyłkaz magazynu